fa نقد بلاغی داستان «زال و رودابه» شاهنامه فردوسی و داستان «جمشید و دختر شاه زابل» گرشاسب‌نامه اسدی <p>آن‌چه در باب <em>شاهنامه</em> و شاهنامه‌سرایی در کتاب‌های مختلف ذکر شده مؤید برتری هنر فردوسی در نظم کاخ بلند اوست. از جمله دلایلی که افسون کلام فردوسی سخن را به آسمان علّیین برد و در عذوبت به ماءمعین رساند، توجه به مسائل بلاغی، انسجام و هماهنگی طرح و وحدت لحن <em>شاهنامه</em> است. توجه به مسائل بلاغی و به‌خصوص هنر داستان‌سرایی، نکته‌ای است که از دید اکثر مقلّدان فردوسی دور مانده است. از جمله این آثار، <em>گرشاسب‌نامه</em> اسدی طوسی است. <em>گرشاسب‌نامه</em> با وجود آنکه از دید بعضی صاحب‌نظران تالی <em>شاهنامه</em> شمرده شده از تقلید صرف فراتر نرفته است. مقایسه بلاغی داستان زال و رودابه در <em>شاهنامه</em> و نیز داستان جمشید و دختر شاه زابل در <em>گرشاسب‌نامه</em> اسدی با وجود بعضی تشابهات صوری در ساختار داستان موضوع این تحقیق قرار گرفته است. نتایج بررسی طرح و ساختار این دو اثر، وحدت لحن و صورخیال به‌خصوص تشبیه و استعاره، نشان‌دهنده هنر والا و برتری <em>شاهنامه</em> بر <em>گرشاسب‌نامه</em> است.</p> What has been told about Shahnameh and Shahnameh &ndash; reciting in different books notifies the superiority of Ferdowsi&rsquo;s skill in his &quot;the high palace&quot;. One of the reasons which provide evidence as to Ferdowsi&rsquo;s fascinating discourse is considering the rhetorical issues, organizing the draft and unifying the tone of Shahnameh. Considering rhetorical issues and especially the skill of story &ndash; telling is a point which most of the followers have not noticed yet. A relevant example is Garshasbnameh by Asadi Tousi which although some theorists have considered it as the successor of Shahnameh, it provides nothing but a mere imitation. This paper examines the rhetorical comparison between the story of &quot;Zaal and Roudabeh&quot; in Ferdowsi&rsquo;s Shahnameh and the story of &quot;Jamshid and the King of Zabol&rsquo;s daughter&quot;. In spite of some formal similarities in the structure of the story, the results of studying the draft and structures of these two works, the unity of tone and figures of imagination especially simile and metaphor indicate the exalted excellence and superiority of Shahnameh to Garshasbnameh.<br> &nbsp;<br> &nbsp; شاهنامه , گرشاسب‌نامه , نقد بلاغی , طرح , وحدت لحن , صورخیال , Shahnameh, Garshasbnameh, Rhetorical criticism, Draft, Unity of tone, Figures of imagination 145 168 http://fis.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-42&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Arab Bafrani علیرضا عرب بافرانی bafrani57@gmail.com 1003194753284600566 1003194753284600566 Yes Naeen Payam Noor University پیام نور نائین