Journal title

fa تلقی ادیبان معاصر از مفهوم کنایه در ساحت کاربردی آن (گرایش به مفهوم پیشاجرجانی کنایه نزد ادیبان پسامشروطه) Contemplation of contemporary literature from the concept of irony in its practical field (Tendency to the concept of pre-revolutionary irony in post-constitutional literature) تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:10.0pt;">تعاریف مختلف و گاه متناقضی در کتاب‌های بلاغی برای تبیین صنعت کنایه ذکر شده است که با بررسی و دستهبندی آنها میتوان دو مفهوم کلی برای این شگرد در نظر گرفت: در تعریف نخست، که به دوره پیش از جرجانی اختصاص دارد، کنایه عبارت است از «پوشیده‌سخن‌گفتن و ترک تصریح به معنی». دراین‌معنی، کنایه با دیگر شگردهای بلاغی (نظیر مجاز، تشبیه، استعاره، توریه و...) درمیآمیزد و حدود و ثغور مشخصی ندارد. در مفهوم دیگر کنایه، که با جرجانی شروع میشود، کنایه صناعتی ساختارمند و منفک از دیگر شگردهاست. در این تعریف، کنایه صرفاً به‌معنی «پوشیده‌سخنگفتن و ترک تصریح به معنی» نیست، بلکه چارچوب مشخصی دارد و آن «ذکر</span> <span style="font-size:10.0pt;">لازم و اراده ملزوم» است. پس، اگر سخنی حتی پوشیده ذکر شده باشد، اما عنصر «لازم و ملزوم» در آن رعایت نشده باشد، در تعریف‌های پس از جرجانی کنایه محسوب نمیشود. در پژوهش حاضر، با شیوه توصیفی‌ـ‌تحلیلی و با بهرهگیری از ابزار کتابخانهای، ضمن واکاوی دو مفهوم مزبور از کنایه (پیش و پس از جرجانی)، تلقی ادبای اخیر از مفهوم این صناعت در مقام عمل و ساحت کاربردی آن بررسی شده است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که بیشتر پژوهشگران اخیر در بحث کنایه به مفهومی گرایش دارند که پیش از جرجانی متداول بوده است. </span></span><br>  </div> Different and sometimes contradictory definitions are mentioned in rhetorical books to explain the irony industry - which by examining and classifying them, two general concepts can be considered for this technique: in the first definition, which belongs to the pre-Jorjani period, The irony is "to cover the speech and leave the meaning". In this sense, irony is mixed with other rhetorical techniques (such as permissible, simile, metaphor, theory, etc.) and has no definite limits. In another sense, irony, which begins with Jorjani, is a structured and ironic industrial allusion to other techniques. In this definition, irony does not simply mean "covered with speech and leaving out the meaning", but has a specific framework and it is "necessary mention and necessary will". Therefore, if a word is mentioned even covertly, but the element of "necessary" is not observed in it, it is not considered an irony in post-Jorjani definitions. In the present study, by descriptive-analytical method and using library tools, while analyzing the two concepts of irony (before and after Jorjani), the recent literature (post-constitutional) perception of the concept of this industry in practice and its field of application Investigated. The results of this study show that most recent researchers in the discussion of irony have a tendency to a concept that was common before Jorjani.<br>   شگردهای بلاغی, کنایه, لازم و ملزوم, جرجانی Rhetorical tricks, irony, necessary and necessary, Jorjani 147 169 http://fis.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-438-3&slc_lang=fa&sid=1 Mostafa Mirdar Rezaei مصطفی میردار رضایی mostafamirdar@yahoo.com 1003194753284600772 1003194753284600772 No University of Mazandaran دانشگاه مازندران