Journal title

fa بحثی پیرامون مضمون « پدران و پسران» در سه منظومه روایی معاصر بحثی پیرامون مضمون « پدران و پسران» در سه منظومه روایی معاصر شعر معاصر شعر معاصر پژوهشي Research نیما یوشیج در شعر قلعۀ سقریم و احمد شاملو در شعرهای «پیغام» و «مرد مصلوب» در قالب منظومه‌هایی روایی ارتباط نسل جدید و نسل‌های قبل را در زبان رمزی و کنایی مطرح کرده‌اند. قلعه سقریم نگاهی به اشتباهات نسل مشروطه و نهضت جنگل است. برخلاف تصور و شکل ظاهری بعضی از قسمت‌های منظومه، از لحاظ درونمایه خط سیر این منظومه اجتماعی و تارخی است. نیما از زبان سه راوی گذشته را می‌کاود و دو عامل اصلی ناکامی تلاش «پدران» را معرفی می‌کند: غدر یاران، تکیه به بیگانگان. احمد شاملو نیز درشعر پیغام این نکته را مطرح می‌کند که راوی و یارانش که در جوانی وام‌دار پدران خود بوده‌اند در تلاش‌های خود نتوانستند به درستی راه آنان را تداوم بخشند و به نتیجه برسانند. در شعر «سرود آن کس که رفت و آن کس که بر جای ماند» تقابل عصیان‌گرانه میان پدر و پسر به سازش و تعلقی گریزناپذیر تبدیل می‌شود: پدر و پسر هر دو یک نفرند، دو روی یک سکه: تبار انسانی که سرگشتگی خود را نسل بعد از نسل به دوش می‌کشد. او در شعر «مرد مصلوب» موضوع پدر و پسر را در داستان زندگی حضرت مسیح مطرح می‌کند و با تفسیری تازه از انجیل بعدی فلسفی به این داستان می‌بخشد. «پدر» در این شعر مظهر نظام‌های فکری حاکم و نهادهای آمریت است و مسیح «شخصیت فردی» که در تحت نظام سلطه خرد می‌شود.   In his poem “The Fortress of Saqarim”, Nima Youshij — and likewise Ahmad Shamlu in his poems “The Message” and “The Crucified Man” — address, through a symbolic and allusive language, the relationship between the new generation and the generations that came before them in a narrative-poetic form. The Fortress of Saqarim reflects on the mistakes of the Constitutional Revolution and the Jangal Movement. Despite appearances and the seemingly personal tone of some sections, its underlying theme is social and historical. Speaking through three narrators, Nima revisits the past and identifies two main causes for the failure of the “fathers’” struggles: the treachery of companions and reliance on foreign powers. Ahmad Shamlu, too, in “The Message”, suggests that the narrator and his companions, who in their youth were indebted to their fathers, failed to truly continue and fulfill their path. In his poem “The Song of the One Who Departed and the One Who Remained”, the rebellious opposition between father and son turns into an inevitable reconciliation and belonging: father and son are, in essence, one and the same — two sides of a single coin, representing the human lineage that carries its bewilderment from one generation to the next. In “The Crucified Man”, Shamlu explores the theme of father and son through the story of Jesus Christ, offering a new interpretation of the Gospel that gives the story a philosophical dimension. In this poem, the “father” symbolizes dominant systems of thought and institutions of authority, while Christ embodies the individual self — crushed under the weight of those oppressive structures.   منظومه روایی, پدران و پسران, شعر معاصر, مدرنیسم منظومه روایی, پدران و پسران, شعر معاصر, مدرنیسم. 0 0 http://fis.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-701-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Mosharraf مریم مشرف m.mosharraf@yahoo.com 1003194753284600949 1003194753284600949 Yes Shahid Beheshti University دانشگاه شهید بهشتی